Park założony został w 1956 r. na mocy rozporządzenia Rady Ministrów.
Znakiem rozpoznawczym Ojcowskiego Parku Narodowego jest bogata w różnorodne formy rzeźba krasowa, wynikająca z budowy geologicznej tego obszaru. Dawno temu(około 150 mln lat), w erze mezozoicznej  terytorium parku, podobnie jak większość kontynentu europejskiego, znajdowało się pod wodą. W ciepłym i płytkim morzu wykształciły się skały wapienne, powstałe z nagromadzenia olbrzymiej ilości szczątków organizmów. Obecny obraz rzeźby wykształtował się w wyniku oddziaływania, w przeciągu kolejnych tysięcy lat, kolejnych czynników rzeźbotwórczych, głównie wody – stąd tak liczne jaskinie i doliny krasowe. Szczególnie piękną „wizytówką” niszczącej działalności wód, są liczne jaskinie (ponad 400), z których najbardziej znane są: Jaskinia Łokietka (legenda głosi, że schronił się w niej uciekający przed wojskami króla czeskiego Władysław Łokietek) oraz Jaskinia Ciemna (ważne stanowisko archeologiczne – jedne z pierwszych śladów człowieka na ziemiach polskich). Najbardziej znanymi mieszkańcami jaskiń są nietoperze (symbol Ojcowskiego Parku Narodowego), występujące tu w liczbie 17 gatunków (w Polsce jest 21 gatunków tych ssaków).

Równie interesująca i malownicza jest rzeźba obserwowana ponad powierzchnią gruntu. Krajobraz parku tworzą malownicze bramy (Brama Krakowska), iglice skalne i inne formy skałkowe. Wizytówką Ojcowskiego Parku Narodowego jest ostaniec wapienny zwany od jego kształtu, Maczugą Herkulesa. Maczugę można obserwować z jednego z najpiękniejszych zamków w Polsce - gotycko-renesansowego zamku w Pieskowej Skale. Wspomniany zamek, wraz z ruinami zamku w Ojcowie, należał do systemu obronnego zwanego Szlakiem Orlich Gniazd.
Do odwiedzenia Ojcowskiego Parku Narodowego zapraszamy całe rodziny (ścieżki dydaktyczne), miłośników przyrody i historii, a także rowerzystów (szlaki rowerowe).